Piec wolnostojący żeliwny KOZA K12 KRATKI 6kW 3-9kW Ø130

Piec może ogrzać do 90m2, zakres mocy to 3-9 kW, a moc nominalna to 6kW.

Urządzenie spełnia wymagania EKOPROJEKTU.

Możliwość podłączenia wylotu spalin od góry urządzenia.

Piece wolnostojące żeliwne KRATKI to klasyczne proste formy, które zazwyczaj nawiązują do rustykalnej stylistyki. Model KOZA/K12 KRATKI to NOWOŚĆ, która łączy solidne żeliwo z jakiego jest wykonany wraz z nowoczesną formą.

Wszystkie piece żeliwne marki KRATKI spełniają wymogi Ekoprojektu łącząc wysoką jakość wykonania z troską o środowisko.

PARAMETRY TECHNICZNE:

Moc nominalna (kW): 6

Zakres mocy grzewczej (kW): 3-9

Sprawność cieplna (%):82,4

Temperatura spalin (oC): 231

Max długość polan (cm): 35

Średnica wylotu spalin (mm): 130

Spełnia kryteria Ekoprojekt: Tak

Moc cieplna do ogrzewania pomieszczeń (kW): 6

Rodzaj paliwa: sezonowane drewno liściaste (wilgotność ≤20%)

Waga (kg): 102

Szerokość (cm): 39.3

Wysokość (cm): 55.7

Głębokość (cm): 82.4

Materiał wykonania: Żeliwo

Solidne żeliwo, z którego wykonany jest piec w połączeniu z nowoczesną jego formą to przełamanie schematu żeliwnych urządzeń w rustykalnej stylistyce. 

Wylot spalin na górze pieca to rozwiązanie konstrukcyjne dla optymalnego odprowadzania spalin

Perforowana klamka o nowoczesnej fakturze, zapewnia wygodę otwierania i wolniejsze nagrzewanie się podczas palenia.

Front pieca wolnostojącego wyposażony jest w szybę odporną na temperaturę do 660°C.

Precyzyjna regulacja spalania - dwa niezależne regulatory: lewy sterujący rusztem (powietrze pierwotne) i prawy odpowiedzialny za dopalanie (powietrze wtórne)

Potrójny system dopowietrzenia doprowadza powietrze pierwotne, wtórne oraz kurtyna powietrzna dla optymalizacji procesu spalania.

Wbudowany dolot powietrza z zewnątrz, króciec fi 100mm z możliwością wygodnego podłączenia od spodu lub z tyłu pieca.

Stopki poziomujące, które pozwalają na stabilne ustawienie pieca nawet na nierównej posadzce

System deflektorów umieszczonych nad paleniskiem wydłuża drogę i dopala cząstki spalin, co wpływa na parametry i efektywność spalania.

Jak właściwie palić w urządzeniu?

Drewno to jedno z najlepszych paliw wykorzystywanych do uzyskania ciepła. Jako odnawialne źródło energii mamy zagwarantowaną jego ciągłą dostępność, a także niezależność od poszczególnych producentów energii cieplnej. Paliwo to dostępne jest nawet lokalnie. Zapewnia posiadanie indywidualnego i konkurencyjnego sposobu ogrzewania, również pod względem cenowym.

Drewno używane jako opał do kominków powstaje najczęściej z  resztek masy drzewnej. Jego moc uzależniona jest w głównej mierze od zawartości w nim wody. Świeżo ścięte drzewo lub niewłaściwie przechowywane charakteryzuje się dużą zawartością wilgoci. Wilgoć podnosi wagę drewna i jednocześnie redukuje jego moc grzewczą. Dlatego najbardziej zalecanym i wydajnym jest drewno o wilgoci poniżej 20%.

Podczas palenia należy:

• używać tylko naturalnego drewna
• nie używać grubych kawałków drewna
• nie używać drewna mokrego lub wilgotnego

ROZPALANIE KOMINKA / PIECA

Jedynym prawidłowym i zalecanym sposobem rozpalania kominków jest tzw. rozpalanie od góry.

INSTRUKCJA KROK PO KROKU

1. PRZYGOTOWANIE MATERIAŁÓW

- Kilka większych polan drewna (rozłupanych; max. wilgotność do 20%; śr. ok 10-13 cm) - Garść drobnych szczap na rozpałkę (śr. ok 2-5 cm; max. wilgotność do 20%,)

- Dowolna podpałka

- Zapałki/zapalarka

2. PRZYGOTOWANIE KOMINKA i PALENISKA

- Otwieramy wszystkie dopowietrzenia/przepustnice w kominku

- Układamy większe polana na dnie paleniska w sposób naprzemienny

- Na szczycie grubych polan układamy warstwę drobnych szczap na rozpałkę (nie więcej niż 3 warstwy). Szczapy układamy pozostawiając pomiedzy nimi odstępy, aby zapewnić swobodny przepływ powietrza

- Na górnej warstwie szczep układamy podpałkę

ROZPALANIE

Podpalamy rozpałkę i zamykamy drzwi od kominka. W zależności od długości przewodu kominowego i jego ciągu rozpalanie może trwać od kilku do kilkunastu minut. W przypadku niewystarczającego ciągu w kominie należy w początkowej fazie rozpalania rozszczelnić drzwi kominkowe poprzez ich uchylenie. Dobrym pomysłem jest również uchylenie okna w pomieszczeniu, w którym kominek jest zainstalowany w celu doprowadzenia do niego większej ilości powietrza (tylko w przypadku urządzeń nie posiadających wbudowanego dolotu powietrza z zewnątrz) Wkład kominkowy przeznaczony jest do opalania drewnem o zawartości wilgotności do 20%. Stosowanie węgla, koksu, produktów węglopochodnych, tworzyw sztucznych, śmieci, szmat i innych substancji palnych jest niedozwolone. Warunkowo dopuszcza się spalanie atestowanych brykietów drzewnych, wykonanych z trocin lub peletu, ale jedynie w małych ilościach. Praktyczna ocena wilgotności stosowanego opału drewna jest następująca. Drewno, które ma posiadać zawartość wilgoci w granicach 18-20%, musi być sezonowane przez okres 18-24 miesięcy lub zostać oddane procesowi suszenia w suszarniach. Wraz z redukcją wilgotności drewna, wzrasta jego wartość opałowa, co oznacza oszczędności finansowe - nawet do 30% ogólnej masy drewna potrzebnej na jeden sezon grzewczy. W przypadku używania do spalania drewna o zbyt dużej wilgotności może nastąpić nadmierne zużycie energii potrzebnej do odparowania wilgoci oraz do powstania skroplin w czopuchu lub komorze spalania, co wpływa na ogrzewanie pomieszczenia. Innym negatywnym zjawiskiem zaobserwowanym przy stosowaniu drewna o zbyt dużej wilgotności jest zjawisko wydzielana się kreozotu - osadu niszczącego przewód kominowy, który w granicznych przypadkach może spowodować zapalenie się i pożar komina. W związku z powyższym zaleca się stosowanie drewna liściastego dąb, buk, grab, brzoza. Drzewa iglaste charakteryzują się niższymi wartościami energetycznymi, a palenie nimi powoduje intensywne zakopcenie szyby.

UWAGA: Nie należy użytkować niezabudowanego wkładu kominkowego za wyjątkiem próbnego rozpalenia.